Make your own free website on Tripod.com

Nieuwe Revu Nummer 1 1999


Ligt jouw hart op je tong?

"Soms wel. Als ik ergens voor sta, dan zal ik mijn mening naar buiten brengen. Maar ik ben niet iemand die zomaar zijn mening over iets gaat geven." Dat komt zo. Toen van Nistelrooij dat mooie doelpunt tegen Roda Jc maakte, verspeelde Psv evenzogoed twee punten. Lichtelijk emotioneel bekritiseerde onze held de verdediging van zijn ploeg. Achteraf wou hij dat hij het anders had gedaan, dat hij het vermogen zou hebben gehad om een vlak standaardverhaaltje af te steken, zodat hij niet had gezegd waar het die dag op stond. Helaas was hij daartoe niet bij machte. Hij had zijn woorden gegeven voor hij er erg in had. Boos is hij allang niet meer op Lucius en Waterreus. Een dag later had hij zijn genuanceerde gedachtegoed hervonden. Je loopt wat uit, je praat erover, waarna je je richt op de volgende wedstrijd. Het blijft niet malen in mijn hoofd."

Dus je blijft bij PSV, al komen er geen versterkingen?

"Ik heb alle vertrouwen in de club. Ik wil meehelpen aan de wederopbouw. Ik wil samen met alle andere spelers laten zien dat wij ook kunnen wat het oude PSV kon." Woorden die Eric Gerets gezegd zou kunnen hebben, ware het niet dat ik Van Nistelrooij eerder sprak dan Gerets ze op televisie bezigde, nadat hij een contract voor drie jaar was overeengekomen met voorzitter Van Raaij. Gerets gaat Psv "terug beter maken." Niet alleen voor Nederlandse begrippen, maar voor alle internationaal geldende begrippen. "Psv gaat weder terugzijn waar het was" De baardige Belg intrigeert Van Nistelrooij in hoge mate. "De spelers van Club Brugge rennen allemaal naar hem toe als ze een belangrijk doelpunt hebben gemaakt. Dat zie je toch niet vaak. Dat vind ik opvallend. Ik ben toch benieuwd wat hij als trainer losmaakt bij zijn spelers.

Verlopig heeft Bobby Robson Psv onder zijn hoede. De gedrevenheid van de Britse zestiger verdient groot respect. De spelersgroep gaat voor hem door het vuur. Ruud van Nistelrooij niet uitgezonderd. Hij houdt van de menselijkheid die de trainer uitstraalt, van de passie die hij preekt, van de poetische vergelijking die hij maakt. Bij Psv loopt het leven over van voetbal, de zakelijkheid is er niet overdreven. "Psv is een topclub met een uitstraling van gemoedelijkheid." Dat spreekt onze held aan. Als hij naar het stadion rijdt, denkt hij soms: shit! Je speelt bij Psv! Wat is dat toch mooi! Vroeger zag hij op tv Psv Kampioen worden en de Euopa Cup winnen. Er speelden grote namen en het stadion zat altijd vol. Hij raakte dan wel eens in vervoering en hoopte dat zijn naam ook eens op het elektronisch scorebord zou knipperen. "Bij elke thuiswedstrijd zitten er 30.000 mensen. Het is een voorrecht om voor hen te voetballen."

Voor ik het vergeet; meneer Robson was al een keer trainer toen Erwin Koeman en Wim Kieft hier nog voetbalden. Ze vonden hem een reuze aardige vent maar een tactisch onbenul. Wat vinden jullie?

"In de voorbereiding is de basis gelegd voor hoe we nu spelen. In het begin van het seizoen hadden we moeite om het spel te maken. Ondertussen is het een en ander verbeterd. Er is meer balans. De aanpassingen zijn beter geweest voor het elftal. Het gaat me daarbij niet om namen, maar om de invullingen van de posities. Wij leren vooral van de wedstrijden, omdat de trainingen meestal in teken van herstel staan. Omdat we zo verschrikkelijk veel hebben gespeeld, is er in de afgelopen maanden niet echt veel getraind."

Bij Heerenveen was het allemaal anders. Heerenveen staat nu waar Psv had moeten staan. In de Friese sportbolwerk onderschrijven ze een ding: spelers individueel beter maken. Foppe de Haan doceert er zijn detaillistische voetbalkennis. In alle hoeken van het Abe-Lenstra stadion zoemen speciale camera's die de bewegingen van de spelers vastleggen en wedstrijden in kader brengen. Die videobeelden zien de acteurs later terug op zo'n superbrede breedbeeldtelevisie. Van Nistelrooij heeft zichzelf minstens 50.000 keer bekeken, en hij leerde en leerde. Hij merkte dat hij al vrijliep, als de verdediger de bal nog niet eens panklaar voor zijn trapvoet had liggen. Hij leerde wachten. Hij leerde kiezen. Hij leerde kijken. Hij leerde kansen benutten en kansloze missies vermijden. "Maar als de club zich zo bewust richt op het verbeteren van spelers, vervalt de druk van presteren een beetje." Hij voelde zich wisselvallig in het Blauw- witte gestreepte hs en was blij om al na een jaar de overgang naar Psv te mogen maken. Op het juiste moment een stap voorwaarts. "Op de ranglijst is het niet zichtbaar maar bij Psv speel je op een hoger plan."

Voor alles zijn daar de randverschijnselen debet aan. Wat komt er wel niet kijken bij Champions League -duels? Hoe hard gaat het er aan toe? Ben je bestand tegen de druk van verwachtingspatroon? En dan zijn er nog tot het bot gemotiveerde tegenstanders, altijd bereid je zoet grijnzend neer te hoeken. "Je weet dat je er elke wedstrijd moet staan. Elke wedstrijd, hoeveel het er ook zijn. Dat is het grote pluspunt om bij een club als Psv te voetballen. Vlak voor de wedstrijd begint denk ik: ik ga alles geven wat ik heb en daarnaast probeer ik zo goed mogelijk te voetballen. Als ik daarin slaag, komt het scoren vanzelf. Er moet een bepaalde emotie zijn , anders kan ik niet boven mezelf uitstijgen. Bezieling is een eerste vereiste. Daardoor kan ik op intuitie voetballen."

Stom dat ik het vraag misschien, maar beheers jij nu ook het moderne elleboogwerk? Of loop je er zelf nog steeds als eerste tegenaan?

"Hoe hoger je komt, hoe harder het wordt, maar ik moet zeggen dat ik er niet echt tegenaan loop. Je leert jezelf beschermen. Vooral Benifica was een ervaring op zich. Die Portugezen waren zo enorm hard. Tijdens zulke wedstrijden leer je jouw positie ten aanzien van je tegenstander attenter te bevechten. Je armen kunnen bepalen of je een kopduel wint of verliest. Maar ik maak zelf geen gebruik van mijn ellebogen. Het is meer mijn lichaam dat ik er in zet."

Klessebessen over voetbal, Van Nistelrooij doet het graag en veelvuldig. "Het voetballeven is fantastisch!" roept hij op een bepaald moment. Hij vind het heerlijk om te spelen, om te laten zien wat hij kan. "Het is het liefste wat ik doe."

Met alle repect, maar het klinkt zo leeg als je dat zegt.

"Ik kan me goed voorstellen dat je dat denkt. Maar voetbal is het gewoon voor mij. Dat kan niet leeg zijn. Er zit zoveel in. Mentale aspecten, ervoor zien te zorgen dat je alles op een rijtje houdt, het spel op zich... ik vind het allemaal even boeiend." Nu is Van Nistelrooij sowieso geen leeghoofd. Hij heeft zijn commerciele opleiding aan de middelbare detailhandelschool afgerond en de cursus internationale handel gevolg. "Ik voel de neiging om zoiets weer aan te pakken, want het is belangrijk om je aandacht op een ander punt te kunnen richten. Je moet niet altijd met je hoofd bij voetbal zitten." Hij orienteert zich nu om zijn mogelijkheden te ontdekken. Hij weet al wel dat het iets in de commucicatieve sfeer moet worden en dat de studie niet meer dan een dag per week van hem vergt. Ander lijdt het voetbal eronder.

Wat is jouw belangrijkste voetbalgebod?

"Ha! Moeilijk"

Er volgt een stille pauze, waarin ik besluit een schot voor de boeg te wagen.

Gij zult scoren?

"Nee."

En weer dooft het geluid. Na enkele ongemakkelijke tellen zegt hij het ineens te weten. "Gij zult plezier hebben."